xristianoi.gr προοδευτικoς χριστιανισμoς

Στο Κέντρο Προοδευτικού Χριστιανισμού διατυπώνουμε πέντε βασικές αξίες που ορίζουν θετικά τι πιστεύουν οι προοδευτικοί Χριστιανοί — όχι ως όρια που αποκλείουν, αλλά ως οδοδείκτες που δείχνουν προς έναν γενναιόδωρο, πιστό και ειλικρινή τρόπο να ζει κανείς την χριστιανική παράδοση. Στη συνεχιζόμενη συνεργασία μας με το Good Faith Media εξετάζουμε καθεμία από αυτές τις αξίες σε μεγαλύτερο βάθος. Ξεκινάμε με την πρώτη και ίσως πιο θεμελιώδη.

Η πρώτη βασική μας αξία λέει: «Όταν αποκαλούμε τον εαυτό μας προοδευτικούς Χριστιανούς, εννοούμε ότι είμαστε Χριστιανοί που πιστεύουμε πως ακολουθώντας τον δρόμο και τις διδασκαλίες του Ιησού μπορούμε να βιώσουμε την ιερότητα, την πληρότητα και την ενότητα όλης της ζωής, αναγνωρίζοντας ταυτόχρονα ότι το Πνεύμα ενεργεί ευεργετικά μέσα σε πολλές θρησκευτικές παραδόσεις.»

Με άλλα λόγια, οι προοδευτικοί Χριστιανοί βρίσκουν βαθύ νόημα στις διδασκαλίες του Ιησού και τις χρησιμοποιούν ως τον κύριο φακό μέσα από τον οποίο κατανοούν τον κόσμο. Ο Ιησούς είναι το μονοπάτι που επιλέξαμε να ακολουθήσουμε προς το Θείο. Τα λόγια του, η ζωή του και ο τρόπος του διαμορφώνουν την ηθική μας, την πνευματικότητά μας και την ελπίδα μας.

Ταυτόχρονα, αντιστεκόμαστε στην αλαζονεία του ισχυρισμού ότι ο δικός μας δρόμος είναι ο μόνος έγκυρος. Επιβεβαιώνουμε ότι, ενώ ο Χριστιανισμός είναι ο δικός μας δρόμος, δεν είναι ο μοναδικός.

Ο Θεός ποτέ δεν περιορίστηκε σε μία μόνο θρησκευτική παράδοση. Υπάρχουν πολλά μονοπάτια που οδηγούν προς τον Θεό, ακόμη κι αν δεν είναι αυτά που εμείς οι ίδιοι βαδίζουμε.

Αυτή η οπτική δεν είναι μια σύγχρονη παραχώρηση στον πλουραλισμό· έχει βαθιές ρίζες στην ίδια την ιστορία του Ιησού. Οι Χριστιανοί του 21ου αιώνα στις Ηνωμένες Πολιτείες συχνά ξεχνούν ότι ο Ιησούς ήταν Εβραίος. Δεν επιδίωξε να ιδρύσει μια νέα θρησκεία.

Αντίθετα, ήταν ένας θρησκευτικός μεταρρυθμιστής, που καλούσε τη δική του παράδοση να επιστρέψει σε αυτό που θεωρούσε ως την πιο αυθεντική και ζωοποιό έκφρασή της. Ο Ιησούς αφιέρωσε τον χρόνο του στο να κηρύττει και να ενσαρκώνει τη βασιλεία — τη βασιλεία του Θεού που εισβάλλει στον κόσμο.

Ωστόσο, μέσα σε μία γενιά από την επίγεια ζωή του, οι ακόλουθοί του μετέφεραν την προσοχή τους από τη θρησκεία του Ιησού σε μια θρησκεία για τον Ιησού. Ο Χριστιανισμός προέκυψε, εν μέρει, από αυτή τη μεταμόρφωση.

Το απλό γεγονός ότι ο Ιησούς ασκούσε μια διαφορετική θρησκεία από εμάς που τώρα ισχυριζόμαστε ότι τον ακολουθούμε, θα έπρεπε να καλλιεργεί ταπεινότητα και να πυροδοτεί διαθρησκειακή περιέργεια. Αν ο Ιησούς μπορούσε να μιλά για τον Θεό μέσα από τη δική του παράδοση, ενώ τιμούσε το έργο του Θεού πέρα από αυτήν, τότε σίγουρα και οι ακόλουθοί του μπορούν να κάνουν το ίδιο.

Πράγματι, ο Ιησούς συχνά έκανε τους «ξένους» και τους θρησκευτικά «άλλους» ήρωες των ιστοριών του. Ο Καλός Σαμαρείτης στο Ευαγγέλιο του Λουκά είναι ένα εντυπωσιακό παράδειγμα. Αυτός που ενσαρκώνει την αγάπη προς τον πλησίον δεν είναι ο θρησκευτικός «εκ των έσω», αλλά ο ξένος — ο θεολογικός αντίπαλος.

Είναι λοιπόν βαθιά ειρωνικό ότι ο χριστιανικός φονταμενταλισμός τόσο συχνά επιμένει στον αποκλεισμό, όταν ο ίδιος ο Ιησούς τον υπονόμευε σταθερά. Ο ισχυρισμός ότι άνθρωποι που ζουν σε αυτόν τον τόπο, σε αυτήν ακριβώς τη στιγμή της ιστορίας, έχουν κατά κάποιον τρόπο μονοπωλήσει τη θεία αλήθεια, δεν είναι μόνο απίθανος· είναι πνευματικά φτωχός. Μια τέτοια βεβαιότητα μάς στερεί τον πλούτο που προκύπτει από τη συνάντηση με τον Θεό μέσα από άλλες παραδόσεις.

Η δική μου πίστη έχει διαμορφωθεί βαθιά από σοφία πέρα από τον Χριστιανισμό. Ο Ταοϊσμός, για παράδειγμα, με βοήθησε να εγκαταλείψω την εικόνα του «γέρου στον ουρανό» που μεγάλο μέρος του Χριστιανισμού έχει κληροδοτήσει. Αντί γι’ αυτό, άρχισα να κατανοώ τον Θεό ως μια ιερή, κοσμική πραγματικότητα που συνδέει όλα τα ζωντανά όντα — μια παρουσία που γίνεται αντιληπτή όταν μαθαίνουμε να κινούμαστε με, και όχι ενάντια, στη ροή της ζωής.

Ο Βουδισμός μού δίδαξε πόσο μεγάλο μέρος του πόνου μας είναι αυτοπροκαλούμενο, γεννημένο από τις προσκολλήσεις μας. Για μένα, αυτή η προσκόλληση συχνά εμφανίζεται ως το να κρατιέμαι από προσδοκίες για το πώς νομίζω ότι πρέπει να εξελιχθούν τα πράγματα.

Κάθε θρησκευτική παράδοση φέρει σοφία, επειδή ο Θεός είναι απλώς πολύ απέραντος για να περιοριστεί σε οποιοδήποτε σύστημα ή σύνολο δογμάτων. Ο Θεός των περισσότερων ανθρώπων, ειλικρινά, είναι υπερβολικά μικρός.

Αυτό που ανακάλυψα είναι ότι η μάθηση από άλλες παραδόσεις δεν αποδυνάμωσε την χριστιανική μου πίστη· την ξεκαθάρισε. Όσο περισσότερο εξερευνώ άλλα μονοπάτια, τόσο περισσότερο εκτιμώ την ομορφιά του δικού μου.

Η διαθρησκειακή ανοιχτότητα δεν απαιτεί να εγκαταλείψουμε τη χριστιανική μας ταυτότητα· μας προσκαλεί να την κατοικήσουμε πιο βαθιά και πιο ειλικρινά. Μας επιτρέπει επίσης να βρούμε κοινό έδαφος με ανθρώπους άλλων θρησκειών και με όσους δεν έχουν καμία, ώστε να μπορούμε να εργαστούμε μαζί για το κοινό καλό.

Για αυτόν τον λόγο, είμαι ευγνώμων για τις άλλες θρησκευτικές παραδόσεις. Διευρύνουν τη φαντασία μου, βαθαίνουν τη συμπόνια μου και με βοηθούν να ονειρεύομαι τον κόσμο που θα μπορούσε να γίνει πραγματικότητα όταν σταματήσουμε να τσακωνόμαστε για το ποιος «κατέχει» τον Θεό — και αρχίσουμε να πορευόμαστε, μαζί, προς την αγάπη.

ΠΗΓΗ: https://goodfaithmedia.org/no-one-has-a-monopoly-on-god.../