xristianoi.gr προοδευτικoς χριστιανισμoς

Και τώρα; Η Εκκλησία έχει φτάσει στα όριά της σε μια από τις μεγαλύτερες επιτυχίες της: να χρησιμοποιεί τη Βίβλο ως όπλο εναντίον των ΛΟΑΤΚΙ+ ατόμων.

Αλλά αυτό είναι το θέμα. Το έχουμε ξανακάνει αυτό. Χρησιμοποιήσαμε τη Βίβλο για να υπερασπιστούμε τη δουλεία. Για να φιμώσουμε τις γυναίκες. Για να εξαπολύσουμε Σταυροφορίες και να υποστηρίξουμε τον φυλετικό διαχωρισμό. Για να εκφοβίσουμε, να ντροπιάσουμε και να ελέγξουμε. Έπειτα, μετά από μερικούς αιώνες και πολύ πόνο, ζητάμε κατά κάποιο τρόπο συγγνώμη, αλλά μόνο αφού κάνουμε το είδος της ζημιάς που δεν καθαρίζεται με λίγη χλωρίνη και μια προσευχή.

Δέστε, λοιπόν, τις ζώνες σας.

Θα αναλύσουμε τι λένε (και τι δεν λένε) τα λεγόμενα «αποδεικτικά εδάφια» για τα ΛΟΑΤΚΙ+ άτομα. Και θα το κάνουμε με μια θεολογία που δεν μοιάζει να έχει μείνει σε στασίδι από το 1850.

Οι περισσότερες από αυτές τις “βιβλικές” επιθέσεις κατά των κουήρ ξεκινούν από ένα ψέμα: ότι κάποιοι είναι “μέσα” και κάποιοι άλλοι “έξω”.

Και (αστεία σύμπτωση) αυτοί που κρίνουν καταλήγουν πάντα στο πλήθος των «μέσα». Περίεργο πώς λειτουργεί αυτό, ε;

Αλλά το νήμα που διατρέχει τις Γραφές (το πραγματικό νήμα) είναι η Αγάπη.

Αγάπη που καλωσορίζει.
Αγάπη που αναστατώνει.
Αγάπη που σε κάνει να πεθαίνεις με σταυρικό θάνατο για να αμφισβητήσεις μια αυτοκρατορία.

Αυτό ήταν το νόημα των προφητών. Αυτό ήταν το νόημα του Ιησού. Και αυτό φαίνεται να μην μπορούν να χωνέψουν πάρα πολλές εκκλησίες.

Οι Χριστιανοί λατρεύουν να παρουσιάζουν τη μισαλλοδοξία με απαλή γλώσσα. «Μίσησε την αμαρτία, αγάπα τον αμαρτωλό», λένε, σαν να μην είναι απλώς ένας παθητικο-επιθετικός τρόπος να πεις στους κουήρ ανθρώπους ότι είναι ελαττωματικοί. Αλλά ο σεξουαλικός προσανατολισμός δεν είναι αποσπώμενος. Δεν μπορείς να ξεκολλήσεις από το να είσαι ομοφυλόφιλος, αμφιφυλόφιλος, τρανς ή κουήρ. Δεν λειτουργεί έτσι η ταυτότητα. Είναι σαν να λες, «Μισώ τα υλικά, αγαπώ την πίτσα».

Αυτό που ακούγεται σαν ευσέβεια είναι απλώς σκληρότητα με εκκλησιαστικό ένδυμα.

Και μην κάνετε λάθος: η θεολογία της Εκκλησίας, η οποία τροφοδοτείται από την ντροπή, έχει αφήσει ουλές.
Τραύμα που δημιουργήθηκε από την εμπειρία του να ζεις “στη ντουλάπα” (κρυφά, καταπιεσμένα, χωρίς αποδοχή).
Πνευματική διαταραχή μετατραυματικού στρες.
Και πολύ συχνά, κηδείες παιδιών που δεν μπορούσαν να επιβιώσουν από το βάρος ενός Θεού που η εκκλησία τους έλεγε ότι τα μισούσε.

Αν η θεολογία σου οδηγεί ανθρώπους στην απόγνωση – δεν είναι χριστοκεντρική. Είναι κακοποιητική.

Μερικοί άνθρωποι συμπεριφέρονται σαν η Βίβλος να είναι μια αρχαία έκδοση του Cosmopolitan. Αλλά για να είμαστε ειλικρινείς, η άποψη της Βίβλου για το σεξ και τον γάμο είναι ένα μεγάλο χάος. Έχουμε πολυγαμία, παλλακίδες, αναγκαστικούς γάμους, τεστ παρθενίας και υποχρέωση ανατροφής παιδιού από τον κουνιάδο. Ο Σολομώντας είχε χίλιους λόγους να μην ψάχνει ταίρι στο Tinder!

Και μην με βάλετε καν να ξεκινήσω για τον Λωτ που προσφέρει τις παρθένες κόρες του ως σεξουαλικά θύματα σε ένα εξαγριωμένο πλήθος. Όχι ακριβώς μια στιγμή ΤΙ ΘΑ ΕΚΑΝΕ Ο ΙΗΣΟΥΣ (WWJD).

Ωστόσο, κατά κάποιο τρόπο, δεν κάνουμε κηρύγματα για τον λιθοβολισμό παιδιών που μιλάνε άσχημα στους γονείς τους ή για την απαγόρευση των κοκτέιλ γαρίδας. (Ο Θεός μισεί τις γαρίδες!). Τα έχουμε αφήσει αυτά να φύγουν. Μάθαμε να τα βάζουμε σε συγκεκριμένα συμφραζόμενα... λοιπόν, τις περισσότερες φορές.

Αλλά όταν πρόκειται για ομοφυλοφιλία; Ξαφνικά όλα καταλήγουν στην κυριολεξία και στο Λευιτικό.

Αστείο, ε; Όχι ακριβώς.

Πριν εμβαθύνουμε στα λεγόμενα εδάφια -ρόπαλα, ας ξεκαθαρίσουμε κάτι. Η έννοια του «σεξουαλικού προσανατολισμού» (η ιδέα ότι οι άνθρωποι έλκονται έμφυτα από ένα συγκεκριμένο φύλο) δεν υπήρχε όταν γράφτηκε η Βίβλος. Δεν ήταν καν κατηγορία.

Το να προσπαθείς να κάνεις τη Βίβλο να μιλάει για τον σεξουαλικό προσανατολισμό είναι σαν να της ζητάς να εξηγήσει τι είναι το WiFi.

Αυτό που βλέπουμε στις Γραφές είναι μερικές αναφορές σε ομοφυλοφιλικές πράξεις – συνήθως άνδρας με άνδρα και συνήθως τυλιγμένες σε εξουσία, εκμετάλλευση ή ειδωλολατρία. Αλλά αγαπητικές, αμοιβαίες, κουήρ σχέσεις δεν αναφέρονται. Επειδή η έννοια αυτή δεν υπήρχε.

Όταν λοιπόν κάποιος σας λέει «η Βίβλος το λέει ξεκάθαρα», ρωτήστε τον αν η Βίβλος υποστηρίζει επίσης ξεκάθαρα τον γεωκεντρισμό, τη δουλεία ή τους νόμους καραντίνας για τη λέπρα. Επειδή το κάνει. Δηλαδή, αν τη διαβάσετε σαν βιβλίο κανόνων αντί για μια ιερή ιστορία που ξεδιπλώνεται στο πλαίσιο.

Οι άντρες των Σοδόμων δεν ήταν ομοφυλόφιλοι. Ήταν βίαιοι. Ήθελαν να βιάσουν ομαδικά τους καλεσμένους του Λωτ για να επιβάλουν την κυριαρχία τους. Αυτό είχε να κάνει με τη δύναμη, όχι με την επιθυμία.

Η ίδια η Γραφή μας λέει ποια ήταν η αμαρτία των Σοδόμων: απληστία, αλαζονεία, αφιλοξενία, κακοποίηση των ευάλωτων (Ιεζεκιήλ 16:49, Ησαΐας 1:10-17, Ιερεμίας 23:14).

Λοιπόν, αν χρησιμοποιείς αυτό το απόσπασμα για να επιπλήξεις τους κουήρ ανθρώπους; Δεν κάνεις απλώς λάθος, συμφωνείς με την ίδια την αμαρτία των Σοδόμων.

Το Λευιτικό είναι μέρος ενός αρχαίου κώδικα καθαρότητας που αποσκοπεί στο να διαφοροποιήσει το Ισραήλ από τους γειτονικούς πολιτισμούς. Απαγορεύει το σεξ μεταξύ ανδρών. Αλλά απαγορεύει επίσης τα οστρακοειδή, τα ανάμεικτα υφάσματα και το άγγιγμα δέρματος χοίρου (άσχημα νέα για τους οπαδούς του ποδοσφαίρου).

Αυτοί οι νόμοι περί αγνότητας δεν αφορούσαν ποτέ την καθολική ηθική. Αφορούσαν την πολιτιστική ταυτότητα και την τελετουργική καθαριότητα, καμία από τις οποίες δεν ισχύει με τον ίδιο τρόπο σήμερα. Ο ίδιος ο Ιησούς επαναπροσδιόρισε την αγνότητα (Μάρκος 7:15) και η πρώιμη εκκλησία εγκατέλειψε εντελώς τους νόμους περί τροφίμων (Πράξεις 10).

Ας είμαστε ειλικρινείς:

αν τρως μπέικον αλλά επικαλείσαι το Λευιτικό για να καταδικάσεις τους ομοφυλόφιλους, τότε η θεολογία σου βασίζεται περισσότερο στην ευκολία παρά στη διαθήκη.

Επίσης: γαρίδες τυλιγμένες σε μπέικον; Απόδειξη ότι ο Θεός υπάρχει και έχει καλό γούστο. (Ναι, ο Βενιαμίν Φραγκλίνος το είπε όντως για το κρασί, αλλά είμαι σχεδόν σίγουρος ότι θα συνυπέγραφε τον συνδυασμό μπέικον-γαρίδας). Οπότε, φάτο. Ο Θεός δεν θα σε πατάξει!

Η Επιστολή προς Ρωμαίους 1 αναφέρεται συχνά για να καταδικάσει την ομοφυλοφιλία, αλλά μια πιο προσεκτική ματιά αποκαλύπτει κάτι διαφορετικό. Η ανησυχία του Παύλου είναι οι άνθρωποι που ενεργούν ενάντια στη δική τους φύση, όχι κάποια φανταστική καθολική «φυσική τάξη». Η ελληνική λέξη φυσικός (που μεταφράζεται «φυσικό») αναφέρεται σε αυτό που είναι φυσικό για ένα άτομο, όχι σε έναν ενιαίο πίνακα σεξουαλικότητας για όλους.

Με άλλα λόγια, ο Παύλος επικρίνει συμπεριφορά που παραβιάζει τον σεξουαλικό προσανατολισμό κάποιου. Μιλάει για εξαναγκασμό, ειδωλολατρία, εκμετάλλευση, όχι για ΛΟΑΤΚΙ+ ταυτότητα.

Αξίζει επίσης να σημειωθεί: το Ρωμαίους 2 έρχεται ακριβώς μετά το Ρωμαίους 1.

Και ξεκινά με μια ατάκα‑κόλαφο:

«Δεν έχεις καμία δικαιολογία όταν κρίνεις τους άλλους. Με την κρίση σου καταδικάζεις τον εαυτό σου.»

Αστείο πώς αυτό το εδάφιο σπάνια εμφανίζεται σε πανό διαμαρτυρίας.

Οι ελληνικές λέξεις «αρσενοκοίται» και «μαλακοί» είναι οι πιο περίπλοκες από όλες. Κανείς δεν ξέρει πραγματικά τι σημαίνουν. Εμφανίζονται σπάνια και δεν έχουν σαφείς ορισμούς. Αλλά να τι γνωρίζουμε:

• Η λέξη «αρσενοκοίται» πιθανότατα είναι σύνθετη των λέξεων «άνδρας» και «κρεβάτι», αλλά θα μπορούσε να αναφέρεται σε οτιδήποτε, από το εκμεταλλευτικό σεξ μέχρι την οικονομική κακοποίηση και την ανδρική πορνεία.

• Η λέξη Μαλακοί σημαίνει κυριολεκτικά «μαλακός» και έχει χρησιμοποιηθεί για να περιγράψει τη θηλυπρέπεια, την παρακμή ή την αδυναμία, όχι τον σεξουαλικό προσανατολισμό.

Σημείωση μεταφραστή:
[Σύμφωνα με τα ελληνικά λεξικά Σταματάκου και Ευστρατιάδου, οι όροι “ἀρσενοκοίτης” και “μαλακός” δεν έχουν τη σημασία που τους αποδίδουν συχνά σύγχρονοι φονταμενταλιστές.

Το Λεξικό Σταματάκου ορίζει τον ἀρσενοκοίτη ως «αυτόν που ατιμάζει τους νέους», ενώ το Λεξικό της Καινής Διαθήκης του Ευστρατιάδου τον αποδίδει ως άνδρα που εκμεταλλεύεται ή ατιμάζει άλλους σεξουαλικά. Καμία πηγή δεν τον ταυτίζει με τον «ομοφυλόφιλο».

Αντίστοιχα, το μαλακός σημαίνει «απαλός, τρυφερός» και το μαλακία σημαίνει «ασθένεια, αδυναμία». Τα ελληνικά λεξικά δεν αποδίδουν σε αυτές τις λέξεις καμία σεξουαλική ή ηθική χροιά].

Υπάρχουν καλύτερες ελληνικές λέξεις που θα μπορούσε να είχε χρησιμοποιήσει ο Παύλος αν ήθελε να καταδικάσει την queer αγάπη. Δεν το έκανε.

Αυτό σημαίνει ότι οποιαδήποτε σύγχρονη μετάφραση χρησιμοποιεί εδώ τη λέξη «ομοφυλόφιλος» κάνει περισσότερο εισηγητική παρά ερμηνευτική. Με άλλα λόγια, αφορά λιγότερο τη θεολογία και περισσότερο το τι θέλουν να πει θυμωμένοι άντρες στο Pride Φεστιβάλ με μεγάφωνα και άλυτα ζητήματα. Η μετάφραση δεν είναι ουδέτερη. Είναι μεταμφιεσμένη θεολογία.

Αν κοιτάς μόνο τα εδάφια που λένε «δεν πρέπει», χάνεις τη συνολική εικόνα. Η Αγία Γραφή είναι γεμάτη με queer απήχηση.

• Ο Αιθίοπας ευνούχος στις Πράξεις 8; Ένας ξένος που δεν συμμορφώνεται με το φύλο του και βαφτίστηκε χωρίς όρους. Ο Φίλιππος δεν ζήτησε δήλωση πίστης. Δεν το έκανε μέσω των διακόνων. Απλώς είπε: «Τι σε εμποδίζει;» (Spoiler: τίποτα.)

• Ο Ιησούς επαίνεσε εκείνους που ευνουχίστηκαν για χάρη της βασιλείας (Ματθαίος 19:12) – μια φράση που οι σύγχρονοι μελετητές αναγνωρίζουν ως συμπεριληπτική της διαφορετικότητας των φύλων.

• Και ο ίδιος ο Ιησούς; Γεννήθηκε από μια ανύπαντρη έφηβη. Έζησε άστεγος. Έκανε παρέα με απόβλητους, με ανθρώπους που έπλεναν πόδια και με όσους δεν “έμεναν μέσα στις γραμμές”. Ειλικρινά, αν υπήρχε τότε η Εκκλησία όπως τη γνωρίζουμε σήμερα, ο Ιησούς θα είχε αποβληθεί από το κατηχητικό επειδή δεν τηρούσε τον ενδυματολογικό κώδικα.

Η κουήρ κοινότητα δεν βρίσκεται έξω από τη βιβλική ιστορία. Ήταν πάντα μέρος της. Απλώς η Εκκλησία τους έβαλε στις υποσημειώσεις αντί για τους τίτλους.

Είναι οι X-Men της πίστης. Παρεξηγημένοι. «Μεταλλαγμένοι» από τη χάρη. (Είναι μια υπερδύναμη). Και πιο δυνατοί μαζί απ’ όλες τις δυνάμεις που προσπαθούν να τους σβήσουν.

Αν θέλεις να αποκαλέσεις την ομοφυλοφιλία αμαρτία, προχώρα. Αλλά μην προσποιείσαι ότι είναι επειδή το λέει η Βίβλος. Δεν ερμηνεύεις την Αγία Γραφή. Προβάλλεις την ενόχληση που βιώνεις και την αποδίδεις στον Θεό.

Και αυτό; Αυτό είναι μάταιη χρήση του ονόματος του Θεού.

Αν η πίστη σου σε κάνει σκληρό, δεν είναι ο Ιησούς που ακολουθείς.
Είναι ο έλεγχος.
Είναι η αυτοκρατορία.
Είναι ο φόβος τυλιγμένος στη θρησκεία.

Αλλά αν η πίστη σου σε οδηγεί στο να αγαπάς περισσότερο, να καλωσορίζεις ευρύτερα και να λες την αλήθεια ακόμα και όταν σου κοστίζει;

Τώρα καταλήγουμε κάπου.

Επειδή εκεί ζει ο Ιησούς.
Όχι στο χτύπημα με ρόπαλο την Γραφή. Στη θεραπεία.
Όχι στο μίσος. Στην απελευθέρωση.

Δεν έχουμε δικαίωμα να επιλέξουμε ποιον αγαπά ο Θεός.

Απλώς μπορούμε να επιλέξουμε αν θα συμμετάσχουμε.

Και αν η ανάγνωση της Βίβλου σε οδηγεί στην καταδίκη αντί για συμπόνια;

Μάλλον δεν κοιτάς τα μέρη όπου μιλά ο ίδιος ο Ιησούς.